คณะพวกเราออกจากที่พัก ในตัว อ.ทองผาภูมิ ก็ราว 11 โมงเศษแล้ว เป้าหมายของพวกเราทริปนี้ตั้งใจจะไปให้สุดเขตชายแดนประเทศไทยทางสุดฝั่งของ อ.ทองผาภูมิ ในตำบลสุดท้ายที่มีชื่อว่า บ้านปิล๊อก ณ ตำบล แห่งนี้มีสถานท่องเที่ยวที่เด่นๆ อยู่หลายที่ ทั้งอุทยานแห่งชาติทองผาภูมิ ฐาน ตชด. เนินช้างศึก และที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง คือ บ้านพักในเหมืองป้าแหม่ม ซึ่งเป็นที่กล่าวขวัญทางโลกอินเตอร์เน็ตมาอย่างช้านาน รถกระบะ 4 WD ของพวกเราค่อยๆ วิ่งเคลื่อนตัวมาอย่างเรื่อยๆ ตามรายทางที่เต็มไปด้วยธรรมชาติป่าเขา จนมาถึงจุดแวะพักที่สมควรลงไปชมทัศนียภาพและถ่ายรูปเก็บไว้เป็นอย่างยิ่ง นั่นก็คือเขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเขื่อนนี้มีความแข็งแรงเป็นอย่างยิ่ง เราสามารถขับรถกระบะขึ้นไปจอดบนสันเขื่อนเพื่อเก็บภาพถ่ายความประทับใจต่างๆ ที่เราต้องการไว้ได้อย่างสบาย

จนรถของเราวิ่งไปเรื่อยจนเริ่มพ้นเขตจากตัว อ.ทองผาภูมิ มาไกลแล้ว ก็เริ่มเข้าเส้นทางหลักก่อนที่จะไปถึงบ้านปิล๊อก ตามตำนานของถนนพันโค้ง ซึ่งคนขับต้องใช้ความใจเย็นพอสมควรกับถนนสองเลนที่คดไป เคี้ยวมา ผ่านป่าเขาและหุบเหวลึก ซึ่งกว่าผ่านถนนพันโค้งนี้มาได้ คนที่ไม่คุ้นชินทางคงถึงกับเมารถได้เลยเหมือนกัน เมื่อเข้าเขตบ้านปิล๊อกพบกับหมู่บ้านของชาวบ้าน เราจึงได้สอบถามเส้นทางเพื่อเดินทางไปต่อยังเหมืองป้าแหม่ม ซึ่งจริงๆ แล้ว เหมืองป้าแหม่มนี้เป็นเพียงชื่อเรียกที่ติดปากของนักท่องเที่ยวที่เคยเดินทางมา แต่ถ้าจะเรียกในแบบที่ถูกต้องเสียหน่อยก็ควรจะเรียกว่า เหมืองสมศักดิ์ ตามชื่อเจ้าของเดิม ซึ่งลุงสมศักดิ์นี้แกก็เป็นสามีของป้าแหม่มนั่นเอง ตามประวัติคร่าวๆ ที่ทราบมาหลังจากลุงสมศักดิ์แกเสียชีวิตลง ด้วยความอาลัยรักและความทรงจำต่างๆ ที่ดีๆ เกี่ยวกับสถานที่และการต่อสู้บุกเบิกเหมืองกันมาด้วยกัน ป้าแหม่มแกก็เลยปักหลักอยู่ ณ ที่เหมืองแห่งนั้นและเปิดบ้านไว้ให้เป็นที่พักสำหรับคนที่อยากจะเดินทางมาสัมผัสกับบรรยากาศความทรงจำในสมัยที่เหมืองยังคงเปิดทำการอยู่

การเดินทางเข้าไปยังเหมืองป้าแหม่มนี้ต้องยอมรับว่าเส้นทางค่อนข้างหฤโหดและทุรกันดารพอดู รถธรรมดาทั่วไปดูเหมือนจะหมดสิทธิ์เข้าไปถึงตัวเหมืองป้าแหม่ม ต้องอาศัยเพียงรถยนต์ 4 WD เพียงเท่านั้น แต่ว่าหากใครที่ขับรถธรรมดามาและต้องการเดินทางเข้าไปก็สามารถแจ้งกับทางบ้านพักของเหมืองป้าแหม่มได้ ทางที่พักก็จะมีรถ 4 WD ออกมารับ ณ จุดที่ฝากจอดรถเพื่อเดินทางเข้าไปต่อ คณะของพวกเราใช้รถกระบะ 4 WD กันอยู่แล้วจึงสามารถขับเข้าไปจนถึงเหมืองป้าแหม่มได้ แต่ก็ค่อนข้างทุลักทุเลพอดู ด้วยความไม่ชินเส้นทาง เมื่อเราเดินทางไปถึงยังเหมืองป้าแหม่ม บรรยากาศความเป็นเหมืองเก่ายังพอมีให้เห็นเป็นมนต์ขลัง รถเราวิ่งผ่านลำธารตื้นๆ เล็กๆ มีกังหันระหัดวิดน้ำ หมุนทำงานตามปกติ สามารถมองเห็นบ้านพักของเหมืองได้ทันที แต่ต้องยอมรับว่าเมื่อเรามาถึงเหมืองป้าแหม่มเราต้องพบกับความผิดหวังนิดหน่อย เนื่องจากคณะของพวกเราไม่ได้แจ้งทางบ้านพักไว้ล่วงหน้า ปรากฏว่าวันนั้นที่พักเต็ม แต่ทางบ้านพักแจ้งว่าถ้าเราไม่รังเกียจ เราสามารถกางเต็นท์นอนในพื้นที่เหมืองได้ ซึ่งพวกเรามองดูเวลาแล้วขณะนี้ฟ้ายังไม่มืดพวกเราคงสามารถขับรถกลับออกไปหาที่นอนยังบ้านปิล๊อกได้ และก็ได้แต่เก็บความอยากเอาไว้ หวังว่างวดหน้าหากเดินทางมาพวกเราคงพร้อมที่จะได้อาศัยบ้านพักในเหมืองป้าแหม่มนอนให้หายอยากกันดูสักที